Zawsze wiedziałem, że podróże kształcą. I te dalekie, i te bliskie. Ostatnio dokształciła mnie podróż warszawskim metrem, trwała co prawda niewiele ponad 20 minut, ale jakże była dla mnie owocna, inspirująca, ukazująca otchłań mojej niewiedzy, a może lepiej by powiedzieć – wiedzy archaicznej. A wszystko za sprawą siedzących obok mnie dwóch młodych dziewczyn, które zawzięcie, głośno, z pełnym zaangażowaniem dyskutowały na temat mody, wizażu, stylu, stylizacji, i który to stylista jest wiodący w Warszawie – i w jakim zakresie oczywiście. Ciekawe to było dla mnie niezmiernie, bo i dziewczyny ubrane były stylowo: obie w czarne, wysokie, sznurowane buty typu „glany”, lekkie kolorowe sukienki mini, bez rękawków, kapelusiki z dżinsu, no i miały paznokcie długie na jakieś dwa i pół centymetra (u rąk, rzecz jasna), pokryte jakimiś błyszczącymi ozdobami, a i makijaż nie lada: trudno go byłoby nie zauważyć. I zrozumiałem bezmiar mojej niedzisiejszości – bo dla mnie np. stylista to redaktor dbający o poprawność językową i lekkość stylistyczną publikowanych tekstów, pisarz mający swój styl wypowiedzi, no niech tam, podpadnę młodym – jak Sienkiewicz, Gombrowicz, a z publicystów Waldorff (wszyscy, niestety, świętej pamięci).

Jak tylko wpadłem do domu, to schwyciłem parę stojących na półkach encyklopedii, słowników, by się czegoś bodaj w podstawowym zakresie dowiedzieć o stylu, wizażu, współczesnych stylistach. I tu rozczarowanie – wszystko to informacje klasyczne, by nie powiedzieć archaiczne. No więc zasiadłem do komputera, w wyszukiwarkę Google wrzuciłem hasło: „stylista Warszawa”. Wyników uzyskałem co niemiara. Wszedłem na pierwszą z brzegu stronę i zagłębiłem się w lekturze. Jakiś salon fryzjerski poleca swe usługi – o nas, oferta z cennikiem, galeria zdjęć, kontakt. Na drugiej, trzeciej, czwartej też podobnie, wszyscy oczywiście profesjonalni, kreatywni, z wizją, na każdą okazję, kreują wizerunek, od odmian słów: styl, wizaż, stylista, wizażysta, stylizacja aż się roi, tylko tak dla mnie jakby treści/wiadomości o tym mało. Czuję wyraźny niedosyt. Lecz nie daję za wygraną: pewnie słowa kluczowe do Google źle dobrałem. Teraz szukam: „stylista szkoła”. Odrzucam „Warszawa”, co się będę do stolicy ograniczał. Tak sobie myślę, jak szkoła, to i jakaś wiedza. Mam – międzynarodowa renomowana szkoła: charakteryzacja, wizaż, stylizacja. Jest następna i następna. Im głębiej w las, tym więcej drzew … i krzewów. Nauczą stylizacji, analizy kolorystycznej, bodypaintingu, makijażu (nawet makijażu biżuteryjnego), co poniektórzy także savoir-vivre’u … Jestem olśniony. Zaraz, zaraz. Tylko czemu na tych stronach w tekstach tyle błędów gramatycznych, wstyd powiedzieć – zdarzają się i ortograficzne, nie wspominając już o brakach w sztuce stawiania przecinków? Czemu styl wypowiedzi taki „chropowaty”, jakby bez stylu właśnie, bez indywidualnego wyrazu, bez polotu? Przecież to strony szkół mieniących się jakoś artystycznymi, w każdym razie zajmujących się nauką o upiększaniu. Jestem rozczarowany, może trochę. Jakby to powiedzieć: zrozumiałem – styl niejedno ma imię …